Ойлай бер ердің бағы таймасын деп,
Іс қылма елдің соры қайнасын деп.
Аттанды қырық жігіт атқа қонып,
«Ауылы Әбдіғапар, қайдасың?!» – деп.
***
Басына жақсылардың бақ тұрмаған,
Бұл заман кімді дірдек қақтырмаған.
Кейкілер күн-түн қатып, тынбай жүріп,
Ақыры келіп жетті «Ақмырзаға».
Кімге – сор, мына заман кімге – бақыт,
Кім күтер несібесін үйде жатып.
Ат басын тірегенде «Ақмырзаға»
Қалған кез қас қарайып, күн де батып.
Қазақтың күтер болса әр ауылы,
Кейкінің бұл да болса даралығы.
Қалың ел мекен еткен «Ақмырзаның»,
Торғаймен он шақырым аралығы.
Кейкі айтты:
«Қалдық әбден қажып, шаршап,
Дуаның осы араға емес алшақ.
Қой сойып, қол қусырып күтпес бізді,
Дуанға жарамай ма ертең барсақ!»
Токарев тықыршыды мұны естіп,
Әйтсе де сездірмеді түсін сес қып.
Деді де қоя салды көңілсіздеу:
– Батырым, қалай айтсаң, солай шештік!
Бармайды ол әдейі ерегеске,
Болмайды батыр сөзін елемеске.
Көкейде тұрған сөзін айта алмады,
«Дуанға жетіп қонған жөн емес пе?!
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ