Отбасының берекесі деген не? –
Қасыма алып, қыдырту ма сені елге,
асқақ әннің толуы ма кеудеме,
баспанамның болуы ма төбемде?
Темекімді іліп алып езуге
үйдің ішін әрлі-берлі кезу ме!
Сәл кешіксем – екі көзің төрт болып,
мені күтіп қалғаныңды сезу ме?
Үйіріліп, үйден ұзап шықпау ма?
Не десек те –
бас шұлғу ма,
құптау ма?
Қазан-ошақ сылдырласа, қарағым,
саған қарап қабағымды шытпау ма?
Бір сен деумен, отырсам да, жатсам да,
елде жоқты жерден шұқып тапсам ба?
Алакөлден ала келген көңілім –
өз қолыңа санап берген ақшам ба?
Отбасының берекесі ол емес,
оның бірі қуанышқа бөлемес.
Шын береке – кісілігің тек сенің,
күнделікті кішігірім ерегес.
Отбасының берекесі дегенің, –
енді мәңгі үзілмейтін көгенің,
жар болуға жарағаның өзіме,
жатпай-тұрмай бала қамын жегенің.
Отбасының берекесі, өр елім, –
бәйбішесі секілденіп төренің,
жанның бәрі сыйлағаны өзіңді,
ағайынның алдындағы беделім.
Сәкен Иманасов