Көтеріліп басылып көкірегің,
Қимай қарап,
Қия алмай кетіп едің…
Жәудіреген жанарың жасқа толып,
Не тіледің,
Сол шақта не тіледің?!
Не білгенің бар еді,
Не білгенің?
Жүз құбылып тұрды ғой со күнгі өңің.
Көз алдымнан кетер ме,
Сол ақырғы
Ажырасар сәттегі егілгенің!..
Өткені ме шынымен текке күндер?
Қай бетім бар
Мен де азап шекпедім дер!
Жалғыз-ақ сөз жетіспей тұрды-ау, дүние,
Қайта айқаса кетуге отты еріндер!..
Көтеріліп кенет бір ән дірілдей,
Жетіп келді-ау поезд да,
Сәл кідірмей.
Жалғыз ауыз сөз күткен құлын денең
Құшағыма әрең-ақ қалды кірмей.
Солғын тартып сонда бар әдемілік.
Сөніп бара жатты
Әлгі дәмелі үміт.
Жалғыз ауыз сөз күтіп,
Жаутаң қағып,
Жүрсің бе сен, дүние-ай, әлі егіліп?!
Сәкен Иманасов