Шақырам, достар, бәрінді,
Алакөл жаққа шақырам,
Ала шық асқақ әніңді
Астана жұрты атынан.
Кәдімгі қарқ-қарқ күлкіні ал,
Алыңдар аппақ тілекті,
Дала деп қана жұлқынар
Қалдыра көрме жүректі.
Әзілің болса –
ал бәрін,
Әніңе жүрсін жарасып,
Көңілде қалған бар ма мұң? –
Оны да бірге ала шық.
Кімдердің қандай сөзі бар,
Жеткізер жұртты таң қылып.
Достардың таза өзін ал,
Лауазымын қалдырып.
Ақтарылсын да шетінен,
Аңқылдақ ашық сыр бүгін.
Осында-ақ қалсын,өтінем,
Күншілдік деген құрғырың.
Өлтірмес өсек ешкімді,
Алуға болар… енді ептеп.
Жершілдік үнің өшкірді
Осында мүлдем жерлеп кет!
Бәріңнен бүгін үмітті ел,
Күтіп те отыр енді олар.
Жиналып болсаң, жігіттер,
Жүріп те кеткен жөн болар!
Сәкен Иманасов