Адал бар да,
Арам бар,
Арғымақ бар,
Жабы бар,
Мені саған жамандар
Адамдар да табылар.
Бірі аз,
Бірі көп білер,
Бір-біріне жел беріп,
Біреуі – артып кетті дер,
Бірі – өзінен кем көріп.
Бірі мінеп – шенер де,
Жоқ кінәні енші етер.
Енді бірі мені елге
Құбыжық қып көрсетер.
Айта алмассың қарсы дау,
Дау мұндайда неге сеп.
Құлағың да сарсыр-ау
Тыңдай-тыңдай көп өсек.
… Қанша шындық бар мұнда,
Деп бекерге бүлінбе,
Бар қылығым алдыңда,
Осы менің түрім де.
Қызарақтап қалдың ба?
Бөлме көңіл ондайға
Сені халық алдында,
Қызартпасам болмай ма?
Естімеспін әлі мен
Ел ішінен кіл мақтау.
Маған соның бәрінен,
Өз пікірің қымбаттау!
Сәкен Иманасов