Бірде мен де бал шарапқа қызып ап,
Көңіліме қай-қайдағы жел кіріп,
Көрші шалдың қалды дағы қызы ұнап,
Тұрам ұзақ терезесінен телміріп.
Қорқақ болып жаралмаған жан ем мен,
Енді міне шалға батпай тұрғаным.
Кегімді бір қайтармаққа бәлемнен,
Ұзақты күн қанша жоспар құрмадым.
Ауызғы үйде күрк-күрк етіп жатқаны,
Мінезі де қызыл көзді қырсық-ақ.
Басында бір қағамын деп қақпаны,
Жеті атамнан шыққаны бар бір сыбап.
…Ау, інішек, сен несіне тершідің,
Сабыр ет те, соңын есті, қызынба,
Мұның бәрі қиялым ғой, көршінің
Шалы түгіл, танымаймын қызын да.
Сәкен Иманасов