I. Кейіпкерлер және олардың арақатынасы
-
Басты кейіпкердің аты және жасы:
Басты кейіпкер – Қасым. Жасы шамамен 9-10-дардағы кішкентай бала.
-
Қасымды өз қолына алған туысы:
Әкесінің апасы (тәтесі) – Катипа (бірақ ол да Исаның үйінде ықпалы жоқ, босағада жүрген байғұс әйел).
-
Үй иесі, қатал ақсақал:
Иса (бұрынғы Қасымның әкесімен ағайындас, мінезі суық, қатал әрі есепші бай).
-
Қасымға жаны ашитын жалғыз кейіпкер:
Исаның шешесі – кәрі әжесі (Қасымға араша түсіп, нан беріп, жаны ашып отырады).
-
Исаның Қасымды кемсітетін баласы:
Мұқаш (Исаның ерке, сотқар ұлы).
II. Сюжеттік детальдар мен оқиғалар желісі
-
Қасымның өткен өмірі мен әке-шешесінің тұрмысы:
Қасымның әке-шешесі бар кезде тұрмысы жақсы, шалқыған, мейірімге толы ұя болған. Әкесі өліп, артынан шешесі қайтыс болған соң, шаңырағы ортасына түсіп, жетім қалады.
-
Қасымға жүктелген ауыр жұмыстар:
Ол Исаның үйінің отымен кіріп, күлімен шығады: отын тасиды, тезек тереді, қозы-лақ қайырады, бала бағады, әртүрлі ауыр жұмыстарға жұмсалады.
-
Қасымның киімі мен сырт келбеті:
Үстіндегі киімі тоз-тоз, жыртық, үлкен кісілердің тозған киімдерінен қиюлап кигізген, денесіне сыймайтын, жүдеу, өңі қашқан, көзінде мұң бар бала.
-
Қасымның тамақтануы:
Оны дастарқанға отырғызбайды. Қонақтардан немесе үй ішінен артқан, қалған-құтқан сарқытты, қатқан нанды босағада немесе тыста отырып жейді.
-
Анасынан қалған ерекше естелік:
Анасының көзідей көрген, мойнына тағып жүретін немесе қойнына тығып ұстайтын тұмары / кішкене айнасы немесе орамал шеті (анасының иісі аңқыған тұмар-естелік).
-
Қасымды не үшін ұрып-соғатын:
Исаның баласы Мұқаш өзі тиісіп, жыласа да, кінәні Қасымға жауып, «жұмысты дұрыс істемеді», «үй шаруасына қырсыз» деген сылтаулармен үнемі жазғырып, соққыға жығатын.
-
Түнде неден қорқатын және түсінде кімді көретін:
Қасым қараңғыдан, Исаның қабағынан және жалғыздықтан қорқатын. Түсінде үнемі марқұм анасын көріп, оның аяулы алақанын, мейірімін сағынып, анасына арызданатын.
-
Қасымның ішіндегі психологиялық кек мен наразылық:
Оның жүрегінде қорқынышпен қатар, Исаның отбасының әділетсіздігіне деген ыза, өкпе, ыза-кек және қарсылық сезімі туындайды.
-
Ауыл балаларымен ойын кезіндегі жағдай:
Балалар онымен тең дәрежеде ойнамайды, байдың баласы Мұқаш оны аяқтан шалып, мазақтайды, «жетім» деп шеттетеді, балалар да Мұқашқа жақтасып, Қасымды қуалап жібереді.
-
Үйден қашу себебі:
Шегіне жеткен қорлық, аяусыз таяқ жеуі, әсіресе анасының аруағын балағаттап, өзін қатты соққыға жыққан соң, шыдай алмай түн жамылып қашып шығады.
III. Кульминация және шығарманың шешімі
-
Қасымның паналайтын жері:
Ол айдалаға, ауыл сыртындағы қорымға (зиратқа) барып, анасының бейітінің басына құшақтап жылайды.
-
Пейзаж (табиғат көрінісі):
Суық түн, ызғарлы жел соғып, айдың суық сәулесі түсіп тұрады. Табиғаттың суықтығы жетім баланың ішкі жалғыздығы мен сұм тағдырын сипаттап, үрейлі әрі мұңлы атмосфера жасайды.
-
Қасымның түндегі психологиялық күйі:
Ол зираттағы аруақтардан қорықпайды, керісінше, «тірі адамдардың (Исалардың) жауыздығынан» қорқады. Анасының топырағын құшақтап, содан пана мен жылылық іздейді.
-
Қасымды қалай және қайдан табады:
Таңертең ауыл адамдары мен Иса оны анасының бейітінің басынан үсіп өліп қалған (сүйегі қатып қалған) күйінде тауып алады.
-
Шығарманың шешімі мен әлеуметтік мәні:
Әңгіме қайғылы аяқталады. М. Әуезов бұл шығарма арқылы қазақ қоғамындағы жетімдердің аянышты тағдырын, тасбауырлықты, бай мен кедей арасындағы әлеуметтік теңсіздікті және адамгершілік пен мейірімнің азаюын әшкерелейді.