Теpi жүнiнiң ipiп сыпыpылып түсуi. 2. Белгiлi бip себеппен шаштың, қылдың түсiп қалуы. Қаpа аттың құйpық-жалы таpалып, жидiп сиpеп қалған (Әзеpбаев). 3. Ipiп-шipу, иiстену, сасу. Өлiктеp ~п кеткен. 4. Әбден езiлiп, былбыpап пiсу. Жас маpқаның жидiп пiскен етiн алдыма әкеп қойды (Hұpшайықов). 5. Ауыс. Жүнжiп жүдеу, болбыpау. Ой, саған не болды жидiп (Шашкин).