Трагедия (грекше – tragos – ескі, öde – ән, жыр). Трагедия сахнаға арналып жазылады, көрсетілетін күрестің өзгешелігі, автордың пікірінше, кездесетін қиыншылықты жеңіп болмайтын тәрізді. Трагедияның көпшілігі қаһарманның өлімімен аяқталады. Адамның жолындағы «жеңуге болмайтын» ең қорқынышты, ең маңызды күштер қайсы, ол жазушының өмірді қалай танитындығына, таптық көзқарасына байланысты. Әр таптың, жазушысы «жеңуге болмайтын» қиыншылықтарды өзінше түсінеді. Ескі гректердің трагедияларында (мысалы, Эсхилдің трагедиясында) жазмышпен, тағдырмен күресте қаһармандары өлім табады.
Жаңа дәуірдегі трагедияның жазушысы Шекспир болды. Шекспир
– XVI ғасырдың аяғы XVII ғасырдың басында Англияда феодализмнің құлдырай бастаған дәуірінде өмір сүрген жазушы. Ол феодализмнің құлдырауын өзінің үздік трагедияларында көрсете алды.
Трагедия адамның жеңуіне болмайтын, адамның күшінен тыс күштермен күреседі. Мысалы, М.Әуезовтің «Түнгі сарыны»
Қ.ЖҰМАЛИЕВ