Суға езіліп лайланған,шал-шықты жер. Әлгіндегі жауған долы нөсерден кейін жер бетішалшық суға толып, лайсаң батпақ болып қалған (Б. Соқпақбаев). Сонда да етігінді шеш, табаның саз көрінеді («Қаз. әдеб.»). Күнде жауын, жер балшық, үсті-бастары да балшық («Жалын»). Қыз білек қоға, қулы көл, қасқыры қайсар, қабаны өр, Қамысты қопам ну, дүлей (I. Жансүгіров). Бақтыбай көші ағашы көп, суы мол томарға кеп аялдады (С. Жүнісов). Артқы доңғалақтарды шығарам деп қозғалған сайын миға бата берген екен (З. Иманбаев).