Бейтаныс кісі, белгісіз, танымайтын, білмейтін адам. Әлдекімнің терезе тұсынан өтебергенде шаңқ еткен үрейлі даусын Сейіт анық естіді (Р. Райымқұлов). Кеше ғана сап-сау жүрген Мыңсары өткен түнде далаға шыққанда әлдебіреу соққыға жығып кетіпті (С. Досанов). Үй сыртындағы төбеніңбасында қойғақойған қарақ-шыдай жарбиып біреу отыр (Б. Майлин). Болмасаң да ұқсап бақ, бір ғалымды көрсеңіз (Абай). Ол біреу-міреу даусымды естіп қойған жоқ па екен деген үр-ейлі оймен жан-жағына қарады (I. Есенберлин).