Айғай, шаңқыл, саңқыл

Күшпен қатты шыққан дауыс, үн. Мұнысы жанағы ақырысқан айғайларлды су сепкендей көндіре берді (М. Әуезов). Бұл кезде даладағы шаңқыл басылып еді (Р. Райымқұлов). Біртіндеп тақап қалған арбашылардың айғайлап сөйлеген саңқылы естілді (Ә. Әзиев).