Ешкімді бет қаратпайтын өткір, озбыр. Абзал ана үш баламен жесір қалса да, қорадағы малды азулыға талатпай тайталасып өмір сүрді (Ә. Нұрпейісов). Ағасының көкжалдығынан інілері де шошынды (Ш. Хұсайынов). Күштілер мен тістілердің тырнағы батып жүргенде де ақындықтың осы шыртынан танған жоқ («Қаз. әдеб.»).