Ет пен шай онан тағы табылуы-ай.
Өреді шеткі үйінен сегіз жүз қой,
Байлық бар біздің елдің қалыбында-ай.
Шақырған ойын қылып Тоқтамыстың,
Мінекей жаңа жеттік қауымына-ай.
Сөйлесем сөз айтамын келтіріп-ай,
Өкіндік семіз атты өлтіріп-ай.
Алыстан мойын созып келген күні,
Тап болдық тісі қайтқан кемпіріне-ай.
Даусымды тыңдайды әркім тосынында-ай,
Ай жарық, әні сұлу қосылуға-ай.
Кемпірмен елудегі айтыс деген,
Шеркештер, қорлық білдім осыныңды-ай!
Тыныштық:
А, жаным, дүниенің өзі жалған,
Жігіттік қолдан келсе әркімге арман.
Бүйректе Тұрлан аулы той қылғанда,
Сен бе едің кер атпенен күндіз барған?
Сен қашып айтыса алмай кеткен күні,
Артыңнан осы кемпір шапан алған.
Өмірің өте шығар пелде-пелде,
Білмейді пелде өткенін кей шерменде.
Сен қашып айтыса алмай кеткен күні,
Артыңнан шапан берген мен кемпірге.
Мұрат Мөңкеұлы