Қияметті достым Қарасай,
Мұнша жаттың неғылып?
Өлер болдым сені сағынып.
Әділ сұлтан достыңды
Іздемей жаттың неғылып?
Көптен бері келмедің,
Келіп сәлем бермедің.
Тауға басқан көкірегім
Қайғы басты да шерледің.
Мен қиында жатқанда,
Бас тартатын ер ме едің?
Мал ішінен жоғалған
Бір жандықтай көрмедің.
Лия мен қарт ана
Жылатқаның жөн бе еді?
Қарасай, қайтіп жасармын,
Елге қайтіп асармын?
Қол-аяқта дәрмен жоқ,
Неғылып аяқ басармын?
Қашаған Күржіманұлы