Пiр Бекеттiң басында киiк өрген,
Өрген киiк Тәңiрдiң сыйы берген!
Аңыз дала-ай, баласын сүйiп туған,
Абыз баба-ай, даласын сүйiп өлген!
Пiр Бекеттiң басында арқар ойнар,
Арқар шыққан биiкке тартады ойлар:
мына дала теңiздiң түбi болған,
ұйықтап кетсем, түсiмде шалқар ойнар!
Дүр Пiр Бекет,
Пiр Бекет – Пiрдiң соңы,
Пiр Бекеттiң басында бiлдiм соны!
Мен қуанған баладай күннiң басы,
мен мұңайған болғай ма күннiң соңы!
ЕРЛАН ЖҮСІП