Бақыт құсы бола алам ба басқаның?!
Бір үмітім сеніп еді – сезгенмін.
Бір күдігім жерiнеді – төзгенмін,
Барлығын да келетіндей тастағым,
Барлығы үшін келетіндей өзгергім,
Күлер едім: жыламаған секілді ем,
Жылар да едім: жат па маған сор да сыз,
Күліп сонда сүйесіз бе бетімнен,
Көз жасымды сүртесіз бе сонда сіз?!
Бір боздаса мұраттарым боздасын:
«Ей, дүние, көкірегің ақ па?»деп.
… Менің жаным – тәңірімнің көз жасы,
Сіңіп кеткен қара топыраққа кеп.
ЕРЛАН ЖҮСІП