Оралып арулардың етегіне,
Жан-жағын қызыл-жасыл гүл қаптады.
Ән күші жас жігітті желіктетіп,
Еріксіз жүрек де еріп кетіп.
Ғажайып бір бақытқа кенелгендей,
Сол гүлдің арасына еніп кетіп.
Бұл да бір думан еді ел көргендей,
Кеудені қуаныштан жел кергендей.
Даланың барлық көлі толқып-шалқып,
Даланың барлық гүлі тербелгендей.
Асқар тау,
Байтақ дала,
Қалың орман,
Ән тыңдап,
Әсер алып, бағы жанған.
Ән ғана жеткізеді жүрек сырын,
Басқаның махаббаттан
Бәрі жалған.
Басқаның махаббаттан бәрі бекер,
Сол ғана тау-жартасты жарып өтер.
Ән ғана әлдилейді қам көңілді,
Өмірдің ән болмаса нәрі кетер.
Ән ғана шығарады ата даңқын,
Жандырып жүректердің махаббатын.
Арманды аңсар болған,
Сол әуенге,
Қосылды –
Хабиба қыз,
Сәкен ақын:
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ