Аяқтап,
Аз оқуын Ақмолада,
Аттанды жігіт Сәкен жат қалаға.
Омбыда оқитұғын күн туған соң,
Қуанбай –
Қу жаныңда дәт қала ма?!
О, Омбы!
Тағдыры ортақ Отаныммен,
Достасқан Достоевский – Шоқаныммен.
Өзіңе білім іздеп, сусап келдім,
Қанша жыл дәм-тұзыңды татамын мен.
Десе де, оқу деген – тәуір кәсіп,
Сәкеннің жас жүрегі ауылға асық.
Шаттығын ішке бүккен,
Шулы шаһар,
Ол бірден кете алмады бауыр басып.
Ол бірден бауыр басып кете алмады,
Жат елге –
Діні басқа, бөтен жаны.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ