Бай мен кедей ешқашан
Тең болмайды,
Құлыным!
Ағайынның арасын
Дау санама, құлыным.
Мұсылманның баласын
Жау санама, құлыным.
Бір сөзімде жалған жоқ,
Көкірегімде арман көп,
Айтып бәрін
Анашың –
Тауыса ала ма, құлыным.
Тауыса ала ма,
Құлыным!…
Анасы осылайша зар қаққанда,
Еңіреп көзден жасын парлатқанда.
Ананың еміренген үнін естіп,
Жиылды ел –
Бер жақтан да, әр жақтан да.
Есімі
Анасының Жамал еді,
Құшағы – жұпар иіс, самал еді.
Төрт болып екі көзі төңірекке,
Сәкеннің келер күнін санап еді.
Сәт сайын сағынышы үдеп еді,
Қан жұтып,
Қамыққаннан жүдеп еді.
Күні-түн
Баласының амандығын,
Құдайдан бір көрсем деп тілеп еді.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ