Жетті олар үш күн жүріп Ақмолаға,
Шәкіртке бұдан артық бақ бола ма?
Әкесі ақ Сәкенін ертіп алып,
Түскенде қызыл іңір – тап қонаға.
Тағы да түсті үйіне орыс шалдың,
Жаны ашып, жөні шығар болысқанның.
Есімі – Димитрий,
Ол – дәрігер
Демейді және ешкімге борыштармын.
Ағаш үй.
Іші жылы, сырты көркем.
Жасыл тал іргесінде жайған өркен.
Аулада бала Сәкен алаңдайды,
Бұл үйді табамын деп қайдан ертең.
Қасында тағы бір үй дәл осындай,
Еңселі бұдан гөрі – дара шыңдай.
Екеуі бірін-бірі толықтырып,
Тұрғандай бір-біріне жарасып-ай!
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ