Қар жауғанда
Бүкіл дүние түлейді.
Мынау таулар,
Мынау баулар тұр ойлы.
Көк төсінен түсе қалған ақша қар
Қара жерге бір-ақ табан тірейді.
Қар жауғанда
Дала жайнап сілкінер,
Сықыр-сықыр…
Сыңғыр-сыңғыр күлкілер.
Жаңылысып қалып жатыр ізінен
Қырдан қашқан
Қарсақ, қоян, түлкілер.
Қар жауғаны –
Жауғаны ғой маржанның.
Қар жауғаны –
Лаулауы ғой арманның.
…Аспан жаққа көз салады қарт шопан,
Қарын күреп ашық қалған албардың.
Қар жауғанда
жапалақтап, қылаулап,
Қайран көніл алаңдайды сыр аулап.
Ақ шағылға,
Ақша гүлге айналып,
Жанға ұнайды,
Маужырайды мынау бақ.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ