Төбесінде зеңгір көк –
Тебетейі жарасқан.
Жер мен көкті белдеулеп,
Тартыла қалған Қараспан.
Дауылды күні жарылып,
Ауғандай аспан төрінен.
Алғандай қоныс жалынып,
Арыстың осы белінен.
Ол жайлы елде көп кеңес,
Аңызға қойнын дала ашқан.
Жерде де емес, көкте емес,
Қалқиды жонда Қараспан.
Бейне бір қарық қылғандай,
Қандырып жазда жер шөлін.
Қараспан тауы тұрғандай,
Идіріп бұлттың емшегін.
Сырбай Мәуленов