Жанның шөлін ән-күймен
Қандыра бір суарып,
Дәм таттырып әр үйден,
Салды Кавказ шығарып.
Кілт кідіріп тоқтадым,
Қайта артыма жалт қарап,
Күміс мұнар көк тауын
Көп күн жүрді арқалап,
Жел сыбырлап сыр айтып,
Толқып құйды жыр шумақ.
Кетті солар тыңайтып,
Қалдым сергіп бір қунап.
Кейде ашуға бой ұрған
Шатырлаған аспанның.
Кетпес сірә ойымнан,
Орындықтай тастарың.
Кетіп барам балаңдай
Көңілімде орнап жаз.
Сен де менің анамдай
Тілеулесім бол, Кавказ!
Сырбай Мәуленов