Білмеймін аты-жөніңді,
Көрдім сені бір рет.
Толқытып жас көңілді,
Өттің жанап күлімдеп.
Содан бері сенімен
Кездесуге асығам.
Қиялданып өтемін
Күнде үйіңнің қасынан.
Шалынады көлеңкең,
Түскен жібек пердеге.
Қақпа алдынан жарқ етіп,
Қарсы алмайсың сен неге?
Сырбай Мәуленов