Көкжиектен көрінген қазбауыр бұлт,
Әкеле көрме әйтеуір жазға ауырлық.
Астында туған жердің аспанының
Өзіңді ерке желдің қозғауын күт.
Қаз-үйрек қалмасыншы ұшпай көлде,
Қысылып шығып едім қыстай мен де.
Басайын жаз жалғанды жалпағынан,
Әйтеуір қорғасынға ұқсай көрме.
Жаңбыр боп аспан-жерді жалғағайсың,
Жат жаққа ауа көшіп бармағайсың.
Үлпілдеп тұра берші аспанымда,
Әйтеуір, жұрт үрейін алмағайсың.
Антарлап аспан астын шиырлайсың,
Нұр болып туған жерге құйылғайсың.
Бұлттар-ай – дүниенің берекесі,
Сен менің маңдайыма бұйырғайсың.
Тәкаппарлық бар ма әлде туысыңда,
Кейде тауды ұстайсың уысыңда.
Жасырынып жатасың анда-санда
Менің құйттай кеудемнің қуысында.
Бұлттар, бұлттар!
Ақсыңдар, қарасыңдар,
Қай жерден қашан сая табасыңдар?!
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ