Мен сәулелі күн едім,
Жаралған елге құт болып.
Торлап жатыр тұмшалап,
Қабағыма бұлт қонып.
Бірде батып, бір шығып,
Келем көкте желкемдей.
Көк жалынға тұншығып,
Оттан қалған өртеңдей.
Орайды бұлт тұмандай,
Қамайды бұлт жыландай.
Көтерілем тағы да
Қанат жайып қырандай.
Күннен күшті жоқ деген,
Ел үмітін ақтармын,
Бүркей алмас оқпенен
Жарығымды сақтармын
Сырбай Мәуленов