Деп ішінен күрсіне ме,
Кім білсін?!.
Әйел жаны қандай адал, қандай ақ.
Содан кейін!
Сілкінем кеп, сілкінем.
Түн ішінде түрткендей-ақ бір түлен.
Кегімді алам талап кеткен «қасқырдан»,
Өшімді алам алдап кеткен «түлкіден».
Тұрғандай-ақ аспан ән сап, тау жырлап,
Құлпырғандай қалған кеше бау құрғап.
Күміс теңге, алтын ақша жауғандай
Қалың ағаш арасынан саудырлап.
Менің жарым
Ай қабақты, ақ маңдай,
Тілегенін енді ғана тапқандай.
Қызыл-жасыл жапырақты төгілген
Түгел жиып үлгіре алмай жатқандай.
Ал, мен болсам,
Тасты бұзып, мұз жарып,
Мәз боламын тиген жерде із қалып…
Бәз баяғы министрдің баласы
Енді маған қарайтындай қызғанып.
Әр дәуірдің,
Әр дауылдың тұсында,
Түстім талай қиналысқа – қысымға.
…
Қайта-қайта қаламыма қараймын
«Қандай ғажап сиқыр бар, – деп, – ұшында!..»
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ