Байлығым жоқ жинаған ырымға да,
бар тапқаным – баянды жырым ғана,
Өз басымды қай саққа жүгіртсең де,
Тұтас тұрған сөзімді жырымдама!
Бар шығар-ау, кім білсін, өзімде мін,
бөріккен қойдай бола алмас сөзім менің.
Әр түйірін тереңнен іздеп, теріп,
Түндер бойы тірнектеп,
көз ілмедім!
Бұлдамай-ақ бедерім, беделімді,
Білер шағым Еліме не дерімді,
Көрмесем де өзіңмен өлшеп кеуде,
бөлшектеуге көнбеймін өлеңімді.
Біреулермен бекерге белдестім бе,
Кем кештім бе тірлікті,
теңдеспін бе, –
Жырым – менің жүрегім,
Жүрегімді
Жырымдата алмаймын енді ешкімге!
Сәкен Иманасов