Өзіңді осыншалық сүйгенім бе, –
еркімді жүре бердің биледің де,
Кешкілік ақыл-есім саған ауып,
кете алмай отырамын үйге мүлде.
Ұнамай айналаның бірі маған,
көңілім болады да күніге алаң,
қарайлап саған ғана, қарағым-ай,
мәңгірген Мәжнүн болып жүріп алам.
Сәкен Иманасов