Бар еді ғой деймін де,
Айтылмаған бір әнім.
Домбыраның құлағын
Айтудай-ай бұрадым.
Әуенінен жаңылып,
Адасып-ақ қалдым ба,
Дың-дың етіп,
Діңкені
Құртуын-ай мынаның!
Қайда кетті, құдай-ау,
Қайда ғана қашты әлгі үн? –
Орап алмақ еді ғой.
Омырауын аспанның.
Таптым ба деп ырғағын,
Тамылжыта бастасам,
Түсіп кете береді
Діріліне басқа әннің.
Таусылып та бара ма,
Тілеулестер, шыдамың?
Домбыраның құлағын
Тағы-тағы бұрадым.
Өзгешелеу екпіні,
Сарыны да басқарақ,
Бар сияқты еді ғой,
Басымырақ бір әнім!.
Сәкен Иманасов