Сенімен, қалқам,
Қырқаны кезіп, бақ барам,
Сенімен өтер,
Аңсарлы таңдар атпаған,
Бұрқырап қайнар,
Бұрқақ та бұрқақ сырды да,
Өзіңе ғана,
Армансыз ұзақ ақтарам.
Сайларда салқын
Долана бүршік жарғанда,
Ақтарам бәрін
Алакөл жаққа барғанда.
Ақтарам саған,
Айта алмай келген сөзімді
Риза-ақ болып
Тұрған бір шақта жалғанға.
Нажағайша ойнап,
Жатқанда жанның жарқылы
Аспанға қарап
Айтармын бәрін әр түні,
Арымның үнін елге де жерге шертермін,
Ең асыл сөзді өзіңе айту арқылы.
Сәкен Иманасов