Ойды бөгде үзіп тіптен,
Тастадың-ау сезімге от.
Мен үшін бар қызық біткен,
Қызық біткен өзің боп.
Жаным да шат, нансаң бүгін,
Парықсыздар не білер!
Қолға қалам алсам, күнім,
Сен деп өлең төгілер.
Елеңдетіп өткен ізге,
Айдай нұрың етті алаң.
Шуда бұлтты көкте жүзген,
Бұрымың ба деп қалам.
Тұршы осылай тебірент те,
Жүзінде нұр лаулай қап.
Қарашы өзің төңірекке,
Әлем сенен аумайды-ақ!
Бұл ұғымда сезім көп пе,
Қабылдайды қалай кім,
Күллі әлемді өзің деп мен,
Өзің деп тек санаймын.
Жанарыңнан жарқылдап кіл,
Атсын шапақ таң дөйім.
Осындайда саңқылдап бір,
Саңқылдап бір самғайын.
Қалтарыста құр сығалап,
Қалсын басқа жасқанып.
Сен қуанып тұршы қарап,
Айхай, асыл ақ шабыт!
Сәкен Иманасов