Бір таудан соң бір тау бар,
Бұлттар тұрған жасырып.
Шырқаудан соң шырқау бар,
Бұрынғыңнан асырып.
Қуат барда көрейін,
Тауды үйіріп ұршықтай.
Шырқап-шырқап берейін,
Үн шықпайды… қырсықты-ай!
Енді қайтем? Көнем бе?
Кеткенім бе жанбай қап.
Қыза-қыза денемде.
Бара жатыр қан қайнап.
Түсім бе бұл? Апырмай!
Түсінбедім, иншалла!
Нажағайша шатырлай,
Жанып барып тынсам ба?!
Сәкен Иманасов