Өлең жырдың жорғасы,
Ғұлама ақын Жеңіжоқ,
Жақсылыққа жол нұсқап
Жарық берген сөзі көп,
Насаат-ақыл жырының,
Алтыны көп, жезі жоқ,
Жеңсіз қамзол киініп,
Небір жүйрік ақынмен
Жекпе-жекке шыққанда,
Жеңіліп көрген жері жоқ.
Зар заманда елім деп,
Өткен екен еңіреп,
Төкпе жырын тербеліп,
Тыңдайды екен төңірек.
Манасты айтса күн-түні,
Киіз үйдің түндігі
Кетеді екен желбіреп.
Алқалы топқа түскенде,
Жеңіжоқтың кеңесі
Келеді екен кеңірек.
Жиырма бірінші ғасырдың
Жаңалығын түгелдей
Жиып-теріп әкелсең,
Қазақ пенен қырғыздың
Аталары секілді,
Ағыл-тегіл өлеңді
Төгіп айтар бірі жоқ.
Бүгінгінің балдары
Насихатын атаның
Тыңдамайтын жөні жоқ!
Жеңіжоқтың жырлары
Жадында жүр халықтың,
Жеңі ұзындар жалғасып
Маңында жүр салықтың!
Б.Әлімжанов