Бас-панасы жоқ, қоныс тепкен жері жоқ. Қыстың көзі қырауда кімніңен далада баспанасыз жалғыз тұрғысы келеді? («Қаз. әдеб.»). Үйсіз емеспіз, екі бөлме, әйтеуір жағдай жақсы көрінеді (Б. Қожабеков). Мекенсіз боп әр жерде жүр-геніңше, үй болып отырсайшы деп айтамын(«Ақан сері»). Алғашқы қоғамда адам жалаңаш, жалпы үйсіз, панасыз өсіп ер жеткен, — дейді Бек мұғалім (Ж. Жұмаханов). Қатын-баласыз, үй-күйсіз салт атты, сабау қамшылы бір жан-мын (Ғ. Мұстафин). Ошақпен шаңырақсыз екі аяқты тірліктің төрт аяқты тірліктен ешқандай айырмасы жоқ екен (Ә. Кекілбаев).