Балпылдау, барқылдау

Жөн-жосықсыз, бетімен, орынсыз сөйлеу.Арай астыңғы ернін қымқырып, басын шайқаса да, Кенжегүл оны байқама-ған болып балпылдай берді (Ш. Мұртазаев). Ұзын дәлізге кіре бергенде-ақ Нұржанның барқылдаған жуан дауысы естілді (З. Шашкин).