Қатты өкініп, опық жегендеайты-латын көңіл-күй одағайы. Әттегене-ай, неғып біз бұлай болыпқалдық деген ой әрқайсымызды қинады (С. Сейфуллин). Боса да бұлай болған соң былтырғы, ұлы конфискесі дұрыс еді, әй, әттегене, — деп басын шайқады (Б. Майлин). Елдегі шаруалардың нанғаны да бар, нанбай ернін тістеп, қап бәлем деп жүргендері де бар (С. Шәріпов). Әттең, бұдан гөрі басқадай ортада тәрбие көрсе алысқа ұзап баратынжастың тап өзі ғой (Б. Соқпақбаев).