Кір-қожалақ, алақ-жалақ. Ағал-жағал күзгі дала жолаушы жанын құлазытып, көңлін күй-зелтеді (М. Сүндетов).
Түу, Шынаржан, неғып ағал-сағал болып кеткенсің (Ш. Құмарова). Үсті-басы салтақ-салтақ әйел жерошаққа от жағып жатыр («Ақберен»).
Балалардың бет-аузы қап-қара жағал-жағал (Л. Құрманаева).