Аты шулы шығып тұр
Қасым деген бір ақын!
Киіп-жарып, басып жүр,
Болды-ау мынау қыратын!
Шығып тұр ғой бұ күнде
Қасым деген бір ақын,
Осы болар түбінде
…леріңді ұратын.
* * *
Қазақтың әні мен өлеңін
Найзадай көтеріп келемін.
Шығыстың аласа аспанын
Түндіктей түріп бір тастадым.
1942
* * *
«Өлім» деген арсыз сөз,
Қайдан маған болдың кез?
Өлім – жауым, өмір – дос,
Неге өлейін бостан – бос!
* * *
Аспанымды бұлт торлап,
Құрыстырды денемді.
Көзімнен жас домалап,
Төктім сонда өлеңді.
Жырымды да жасымды
Бір сығып мен тастадым.
Жайнап қайта ашылды
Ойым менің – аспаным.
1944
ҚАСЫМ АМАНЖОЛОВ