Арғы атаң Тілеке мен Алдар еді,
Мол біткен қара ағаштай мал бар еді.
Кешегі өткен Машақ тірі болса,
Халықты әлі де сырттан қамдар еді.
Сақтасын дүнияның жазымынан,
Дүниеде қолы жомарт жандар еді.
Байлықты билікпенен беріп тұрған,
Бақыттың анық қонған аңғары еді.
Аяңдап тойға келдім дөненменен,
Жаз жайылып, күз семірген көбеңменен,
Қызығын осы тойдың көре келдік,
Той бастау – ата дәстүр өлеңменен.
Тұсыңа келіп тұрмын тойды бастап,
Бұл сөзді шығарамын сізге қостап.
Әуелде Алла берген бақытың бар,
Әлде де кете қоймас сізді тастап.
Атаңыз өткен Машақ би
Сөйлесе халықты тебіренткен.
Ерегескен дұшпанын
Қанатын қиып меңдеткен.
Әзіреттің ала тауындай
Алаштың ұлы белгі еткен.
Келтірді тойға кезімді,
Мінім болса, бетіме айт
Тұрсыңдар көріп көзімді.
Біразырақ мақтадым
Осыменен, астана,
Қысқартайын сөзімді…
Мұрат Мөңкеұлы