Етін жеді жұлмалап.
Алты сан алаш жайылып,
Басын қосып құралса,
Кем деген жоқ бір қазақ,
Онан соңғы ерді айтсам,
Құлшар менен Кебісті,
Жарасар ерге сөзім бар,
Айта берсем келісті.
Өле-өлгенше сол ерлер,
Сыртынан бағып қамдады
Жет баулы Берішті.
Ердің соңы кешегі,
Алдаберген, Амандай.
Тап болып отыр ерлерім,
Түрлі тарлық заманға-ай.
Болса да бойда қайраты,
Екі қолы байлаулы
Болғаннан соң осы күн,
Отыр тағы асыл ер
Адымын ашып шаба алмай.
Кешегі өткен Исатай,
Жауды көрсе састы ма,
Онан қорқып қашты ма?
Ертеде өткен бұрынғы,
Шора мен Тарғын болмаса,
Бір қазақтың ерлігі,
Махамбеттен асты ма?
Алладан әмір болған күн,
Ол да бір күн кетіпті
Қара жердің астына.
Есентемір ер Мыңбай,
Сұлтанкелді, Көктаубай,
Мұрат Мөңкеұлы