Айна тауып алдым мен, кәдімгі айна,
Бұл айнаға бар әлем шағылғай ма,
Бұл айнадан басқа әлем көрінгей ме,
Бұл айнадан басқа жан табылғай ма.
Айнаға кім қараған-қарамаған,
Мерейлі адам, ол әлде жаралы адам?
…Бір сәтте сол айнадан қыз жымиды,
Жап-жарық боп көрінді жанары одан.
Қыз қарады айнадан, қыз қарады,
Мұздатты ойды бойымның мұздағаны.
Қараған кім айнаға ең соңғы рет,
Қамаған кім о, мұнда қыз баланы?!
Қыз қараған айнадан, ай қарады,
Ойланады, сезім боп байланады.
Джоконданың жұмбағы секілді еді,
Шаттыққа да, қайғыға айналады.
Шашылып қыз жинаған жүк қалды ма,
Құртты ма ол өзі-өзін, құтқарды ма?
Қарады ма көркіне көңілі толмай,
Көзі тоймай, о, бәлкім сұқтанды ма?
Қарады ма сол бір қыз шаттанғанда,
Жанарынан жалт етіп от жанғанда.
ЕРЛАН ЖҮСІП