Мың күндік жан азабын тартып жатыр,
Бір күндік тіршіліктің сапарында.
Жазығы – большевикке ергендігі,
Кеңестің айтқанына көнгендігі.
Түлкінің құйрығындай бұлғаңдатып,
Түк өнбес сөздеріне сенгендігі.
Күн сайын қайта-қайта кеңес құрып,
Көз алдын коммунизм – елес қылып.
Кешегі қаратаяқ
Қоқаңдайды –
Байларды кедейлерге теңестіріп.
Қисықты, кем-кетікті оңдаған боп,
Бейнесін коммунистің сомдаған боп.
Кедейдің бәрі бірдей керемет те,
Байлардың бәрі бірдей оңбаған боп.
Қызылға,
Бір халықты аққа бөліп,
Ұйысқан бір ауылды қаққа бөліп.
Ақыры ақ патшаның көзін құртып,
Таласты партиялар таққа келіп.
Бірі боп, сол заматта алымдының,
Танытты большевиктер залымдығын.
Мәселен, тартып алу кімге тәркі,
Біреудің құдай қосқан қалыңдығын.
Сұмдығын саясаттың сезіндіріп,
Еңсесін аз ұлттардың езілдіріп.
Қиратып мешіттерді, шіркеулерді,
Дінінен талайларды безіндіріп.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ