Сәкенге сыпайылық танытатын,
Кезіккен ұстаздардың өздері де.
Өздері ұстаздардың бағалайтын,
Кішілер ардақ тұтып «ағалайтын».
Сәкеннің бір мінезі,
Ерте тұрып,
Ақ қайың –
Есіл бойын жағалайтын.
Ойынға ертелі-кеш ерінетін,
Өзінше елден дара көрінетін.
Ішіне ен тоғайдың еніп алып,
Тамаша қиялдарға берілетін.
Бойында шалқар шабыт,
Терең ақыл.
Ойында өрілгендей өлең ақыр.
Не керек,
Айтып-айтпай,
Біздің Сәкен –
Өзгеше бала болып келе жатыр!
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ