Жерінің шұрайының арқасында,
Өлмеген лағы да жаман тышқақ.
Мыңғыртып осы өлкеде мал айдаған,
Қарасып бір-біріне қарайлаған.
Ұры ұстап ірі байлар бесеу-алтау,
Байлықтың бүтіндігін және ойлаған.
Біреуі сондай байдың Әбдіқапар,
Байлардан мойны озық өзі қатар.
Сарторғай айдын-шалқар тасығанда,
Көш келіп қонады екен ақар-шақар.
Өргізіп осы арадан туған төлін,
Көшеді қайыстырып жердің белін.
Жарты күн сауылмаса сиырлары,
Тырсиып шыдатпаған сыздап желін.
Кешкілік ұбап-шұбап байдың малы,
Құлындар жалт-жұлт етіп құйрық-жалы.
Биелер бір-біріне иек артса,
Азынап шыға келер айғырлары.
Биыл да келіп қонды Маятасқа,
Ойлама жайлау жоқ деп одан басқа.
Әркімнің өзіне тән жұмысы бар,
Ешкім жоқ дайын тұрған даяр асқа.
Бағады біреу құлын, біреу бота,
Той болса тарайды екен ел таң ата.
Аттылар ағылады әр қай жақтан,
Желдіртіп, бірі шауып құйындата.
Бұл жерде жылқышы да, қойшы да жүр,
Айғайшы, сайқымазақ, тойшы да жүр.
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ