Жаудырдық бұлтсыз жаңбырды,
Толқыттық жасап шөлде егін.
Табынтып тылсым тағдырды,
Тастадық жағып жерге күн.
Жасадық жібек талдарды,
Жапырақ жатыр көйлек боп.
Тірілттік өлген тауларды,
Жалындап жатыр жерде от боп.
Таласар басқа қайда әлем,
Бір кезде мені күндеген.
Айы жоққа ай берем,
Күні жоққа күн берем.
Сырбай Мәуленов