Еткен соң Алла нәсіп
Дүниеге
Келтірді Шыбынтай мен Өтемісті.
Ақыры Өтемістен он ұл тарап,
Он ұлы атқа мінді жауға жарап.
Аттанып қанды айқасқа кете барды –
Мойнына асынды да қару-жарақ.
Атты әскер бермеген соң билеп тыным
Жеткен соң зеңбірегін сүйреп мығым.
Қорғады алдыменен туған жерді –
Тайсойған,
Қызылқоға,
Бүйрек құмын.
Бірі жоқ омырайып үйде қалған,
Тентек те болған емес шүйде жарған.
Айшуақ хандық құрған
Сол бір тұста –
Өтеміс біразырақ би де болған.
Бәрі де –
Бөрі дерсің даладағы,
Құлдықты құртып тынып санадағы.
Би түгіл,
Ханыңа да қарайламай,
Елдіктің еркіндігі – қалағаны!
Махамбет –
Бәрінен де дара туған.
Жан еді ол
От-жалыннан жаратылған.
Халықтың қасіретін жанмен ұғып,
Қастандық атаулыға ара тұрған!
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ