Қанатымды самғатып қақтырмады,
Жан отымды лаулатып жақтырмады.
Керек болған халқыма қазынаны
Көзден ғайып қылды да, таптырмады!
Ескі жара ауызы шорланғанда,
Әзер даусым шығады қорланғанда.
Дәстүрімді құртқандар аман қалып,
Ал оны қорғағандар
Қор болған ба?!
Байлау барда –
Бақыртып матау барда,
Қырқып-жұлып, жұлмалап отау барда,
Қарап жүріп қор болып кетем бе деп,
Қорықтым сенің атыңды атауға да.
Кейде өзіңмен сырласып, қайран Ахаң,
Мұңға малтып,
Күйге елтіп,
Ойға батам…
Өзің берген біліммен қорғанбасам,
Өзің берген тіліңмен сайрамасам.
Өзің айтқан дәстүрді қолданбасам,
Өзің айтқан көп сырды толғанбасам,
Қазақ тілі қансырап қалар ма еді,
Озық ойлы азамат сен болмасаң?!.
Жүрегіңе бәрін де жинағасын,
Азабына төзесің – қиналасың.
Білдің сен
Әкеге әкіреңдеп,
Өз ұлының шешесін сыйламасын!
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ