Көктемнің желі жұлқылап

Көктемнің желі жұлқылап,
Жыртылып қыстың көйлегі.
Бұлттарын айдап бұрқырап,
Күркіреп аспан сөйледі.
Ақырған тентек арынмен
Ашуы көктің таусылды.
Сөздерін жазып жалынмен,
Найзағай – қалам шаншылды.
 
Сырбай Мәуленов
 
 

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *